Site Network: Login | .

com·pe·ten·tie (de ~ (v.), ~s)

1 deskundigheid, geschiktheid => bekwaamheid
2 bevoegdheid tot handelen of oordelen
3 [taalk.] impliciete kennis die men heeft van de eigen taal => taalcompetentie

Competentiemodel

Competenties zijn samengsteld uit kennis, vaardigheden en eigenschappen. Het onderscheid krijgt iets kunstmatigs op het moment dat men echt goed naar de individuele eigenschappen en vaardigheden gaat kijken. Dan blijkt dat het geen onafhankelijke aspecten zijn. Het onderscheid tussen persoonseigenschappen en vaardigheden is dus theoretisch wel te maken, maar in praktijk heb je er niet zoveel aan (Stolker, 2003).

Competenties zijn een praktisch instrument. De mogelijke indelingen zijn niet theoretisch onderbouwd, maar veeleer gebaseerd op bruikbaarheid en overzichtelijkheid in praktijk. In onderstaande figuur is een praktische hoofdindeling opgenomen. Deze sluit aan bij de indeling zoals die gebruikt wordt bij veel grote (overheids-)instanties. De bestuurlijk-organisatorische en de sociaal-communicatieve competenties, zijn 'samengestelder' van karakter dan de andere competentiegroepen. Zij vinden hun basis in respectievelijk activiteiten rondom structuur (processen, planning en control cyclus) en cultuur (o.a. samenwerken).

Klik op de (deel)competentie voor een beschrijving.
01. Bestuurlijk-organisatorische competenties 02. Sociaal-communicatieve competenties
03. Intellectuele competenties 04. Emotionele competenties
05. Taakgerichte competenties 06. Competentie ontwikkeling
Toelichting competentiemodel
Terug